Zwarten Bert en Mister Muug op ontdekking in ZWUK

Been there, done that, got the T-shirt? Vertel op !
Blackbert
Posts: 2287
Joined: 17 Oct 2009 15:30

Re: Zwarten Bert en Mister Muug op ontdekking in ZWUK

Post by Blackbert » 14 Sep 2019 08:41

Na een full english, oekrainse stijl, wijle weg. We hebben Stonehenge al geskipt en ook Avebury en Devizes laten we liggen voor een volgende keer. Al die geschiedenis in deze regio ligt er al een paar eeuwen, dus 't zal niet weglopen.

Langs de noordrand van de Plains naar het Westen. 's Ochtends is dat aangenamer, de zon zit niet in uw ogen. Een korte stop om het landschap even in te ademen, waarna we toch even dit wit paard om de hoek zien gluren.

De coole pub waar Muug geen foto van heeft is de Sexeys Arms Inn in Blackford. Na kilometers hagen en geen idee waar je juist bent duikt dan plots een gehucht/dorp op. In tegenstelling tot onze contreien hebben die allemaal een pub.
We zien licht branden binnen, maar de deur is vast. Terwijl we buiten zitten keuvelen duikt de landlandy op, de man bij haar neemt afscheid en wandelt de 2 honden naar zijn auto. Zij vraagt of we wat willen drinken en doet open. Het leven kan simpel zijn.
grease up your baby for a ball on the hill

Blackbert
Posts: 2287
Joined: 17 Oct 2009 15:30

Re: Zwarten Bert en Mister Muug op ontdekking in ZWUK

Post by Blackbert » 14 Sep 2019 08:59

Bezuiden Glastonbury door de countryside. Veel akkers en weiden, 'estates' met honderden meters muur, dorpjes en daartussen verstopt pareltjes van oude woningen met dure auto's voor de deur. Mooi, maar aangezien ik eigenlijk gewoon de Polle moet volgen, heeft mijn ene hersenhelft tijd om rond te dwalen.
Dan vraag ik mij bijvoorbeeld af hoe de wereld er nu uit zou zien als al die landowners een beetje van hun welvaart zouden gedeeld hebben met het volk. Zouden die dan ook massaal de boot genomen hebben naar Amerika, op zoek naar een beter leven maar vaak van de regen in de drup. Er is niet veel veranderd in de laatste 200 jaar.

Anyway, de Quantock Hils zijn mooi, en na een paar wegjes zo smal dat Paul met beide armen gestrekt de twee hagen raakt staan we in Monksilver. Die Notley Arms Inn is zo goed gedaan. Stevig verbouwd, ingericht zoals ik mij interieur ook wel wil. Ziet er posh uit, maar er komt wel Pink Floyd uit de luidsprekers. De baas kent zijn streek duidelijk goed. Wanneer we wegrijden passeren we het optrekje waar volgens hem Francis Drake nog woonde.
grease up your baby for a ball on the hill

User avatar
Muug
Posts: 7407
Joined: 17 Oct 2009 13:04

Re: Zwarten Bert en Mister Muug op ontdekking in ZWUK

Post by Muug » 15 Sep 2019 10:35

Wel ja, die Plain was ik al rats vergeten. :oops:
https://en.wikipedia.org/wiki/Salisbury_Plain
Maar inderdaad, het is daar ook een merkwaardige regio, met onder andere Stone- en andere henges, en enkele platte paarden die al een paar eeuwen oud zijn. Gelijk de Westbury White Horse, een reusachtig groot paard dat gemaakt werd door eenvoudigweg het gras en het grondlaagje bovenop de witte kalkgrond weg te nemen.
Image
Maar er zijn er dus nog:
https://www.visitwiltshire.co.uk/explor ... ite-horses

Na een verkwikkende nachtrust schuiven we in de pub aan voor ons English Breakfast nr.3. Verdomd lekker spul en je kan er gemakkelijk een viertal uur mee overbruggen. Zelfs vijf uur lukt wel. We betalen de rekening en gaan de hort op. Het koelvloeistofpeil van mijn KTM blijft heel mooi stabiel dus we kunnen nu eindelijk erop vertrouwen dat ik die reparatie goed uitgevoerd heb.
Vandaag staat deze route op het schema: https://www.adventurebikerider.com/ulti ... ing-route/
Het moet gezegd, alles wat ze er van zeggen is waar. Dit. is. een. route. die. je. gedaan. moet. hebben. Als je tot ginder geraakt. :thumbsup:
Image
Voor alle duidelijkheid: wij hebben die route in omgekeerde zin gedaan, vanaf Tavistock. Routes omkeren is met de TomTom echt maar één klik.
Vlak buiten Tavistock slaan we meteen rechtsaf en we schieten meteen de hoogte in. Na nauwelijks enkele kilometers arriveren we al op een prachtig viewpoint waar we de nauwelijks warme motoren al meteen uitzetten en afstappen. Enkele honden trekken vol enthousiasme het ene sprintje na het andere, blij dat ze eindelijk eens de poten kunnen strekken. We ademen een paar keer de nog lekker frisse lucht in, constateren dat het een zeer mooie warme dag zal worden en zetten weer aan.
In Princetown stoppen we even om wat drinkwater in te slaan. Twee halve litertjes vinden altijd wel ergens een plaatsje. De dame van het kleine kruidenierszaakje is een toffe enthousiaste madam die duidelijk blij en tevree is met haar winkeltje en de bezoekers. Fijn! Wat verder staat Blackbert te staren naar een wat vreemde vitrine, waarin aangespoord wordt om opleidingen te volgen tot "polar explorer".
https://www.ice-warrior.com/
We besluiten dat het om een Britse Dixie Dansercoer gaat, die hier zijn hoofdkwartier heeft. Na een paar slokken water keren we de motorfietsen fluks en in één draai om, en vervolgen de route, we passeren Postbridge en volgen gedwee de Tomtom die ons met de regelmaat van de klok doorheen de smalste weggetjes loodst. Omdat deze ook daadwerkelijk gebruikt worden door de lokale bewoners moet je hier erg goed opletten. Bij het naderen van bochten rijden we dus steevast aan de verkeerde kant van de weg zodat de tegenliggers ons zo snel mogelijk in de smiezen krijgen. Een paar keer blijkt dat zeer nuttig te zijn. Af en toe is er ook een opstopping omdat het lokale vee over het asfalt wandelt. Of staat. Te staren. Blik op oneindig. Met lekker wollige oortjes en een zacht vachtje. Afin.
Als we min of meer in de buurt van Haytor komen, moeten we op zo'n ultrasmal weggetje loeihard in de remmen voor een Hollands Fiat Pandaatje dat achteruit aan het rijden is, met een tegenligger die voorwaarts gaat. Blackbert en ik kunnen echter niet achteruit, want dat gaat bergop! We zien maar één oplossing. Terwijl de twee geduldige chauffeurs wachten, stap ik af en ik leg de KTM tegen de haag, waar ie bijna geheel in op gaat. Toch is er nog een probleem: het is nog steeds te smal, want de linker zijkoffer steekt nog uit! Goed, dan halen we die even van het rek en gaan dan zelf in de haag staan. Pas dan is er plaats genoeg voor de twee wagens om te passeren, op 10cm van onze moto's. We halen de moto's uit de haag, steken er de koffer weer op, en rijden grijnzend verder. Even later komen we aan een leuke parking bomvol wagens, en ook de weide ernaast staat vol met wel 100 wagens. Hier is duidelijk iets aan de gang! We halen onze koffie bij de food truck en gaan even de weide op.
Image
We zien een classic trial bike passeren en er staat een infostandje. Er blijkt inderdaad een trialwedstrijd aan de gang, georganiseerd door de South West Classic Trails Association!
https://www.southwestclassictrials.co.uk/
De man achter de stand blijkt zeer regelmatig af te zakken naar de regio van Luik, waar blijkbaar ook regelmatig dergelijke events georganiseerd worden. Hij geeft ons een foldertje. We vragen hem waar het event doorgaat, want we horen niks??? Dat blijkt een paar honderd meter verder te zijn, beneden in de vallei, en hij wijst in een richting waar we het landschap inderdaad naar beneden zien duiken. De toppen van sommige bomen zijn nog net te zien. Nou nou nou. Of we eens willen gaan kijken? Blackbert en ik bekijken elkaar een tiende seconde en komen tot dezelfde conclusie: toch maar niet. Te ver. We gaan ons niet in het zweet stappen. We zijn hier om te rijden. :mrgreen: Dus we wuiven vriendelijk "gedag" en hoppen op de moto en voort maar weer.
Wat later duiken we plots Moretonhampstead binnen en meteen duikt er rechts van ons een grote garage op waar wat merkwaardige voertuigen buiten staan.
Image
We gaan in de remmen. Zullen we? We zullen. KTMs gaan aan de kant. We tellen 2x 7€ neer en geven onze helm en tanktas in bewaring aan de oude uitbater. We stappen verder en zien een erg mooie mengeling van moto's, auto's en andere memorabilia.
En de camera van de smartphone begint te klikken....
Image

Image

Image

Image

Image

Image

Image

Image

Image

Image

Image

Image

Image

Image

Image

Image

Image

Image

Image

Image

Image

Image

Messerschmitt K200:
Image

Image

Het verhaal van dit voertuig:
Image

Image

Image

Image

En wat vinden we hier!
Image

Image

Image

Kleine verzameling... 3 grote kasten vol...
Image

En voor de dames onder ons:
Image

User avatar
Muug
Posts: 7407
Joined: 17 Oct 2009 13:04

Re: Zwarten Bert en Mister Muug op ontdekking in ZWUK

Post by Muug » 15 Sep 2019 10:55

Daarmee was het plots zo ongeveer 3pm en E.B. nr.3 begon zijn uitwerking te verliezen. Tijd om iets te eten! De oude baas van het museum had ons doorverwezen naar een goeie pub, maar bij navraag bleek de madam pas vanaf 17u eten aan te bieden. Dat was wel te laat voor ons. Gelukkig was er verderop nog een ander etablissement: een heus authentiek theehuisje!
De site: https://www.thegatewaytearoom.com/

Image
Met écht porselein servies!
Image
Blackbert - een echte keiharde jongen - was er echt door gecharmeerd.
Image
We trachtten ons koffie met gestrekte pink te drinken, maar 't ging ons toch niet goed af.
Afin, we lieten ons niet in de war brengen, nuttigden een eenvoudige sandwich en haastten ons terug de motor op.
Het was tijd om onze neuzen huiswaarts te keren!
De TT mocht weer zijn ding doen - zelfs Blackbert was danig onder de indruk van de mogelijkheden - en we rolden doorheen het Britse landschap. Van Moretonhampstead naar Exeter was het echt fun rijden. De uren vlogen voorbij en omstreeks 19u was het weer tijd om bij booking.com te kijken naar de spreiding en beschikbaarheid van de ons omringende logementen.
The Pall Tavern in Yeovil stond met 65£ het gunstigst geprijsd en na een kwartiertje stonden we aan de deur. "Dat is dan 55£", zei de drukbezette jongedame achter de toog. Geen probleem....
De zon was ondertussen onder gegaan, en op de parking tegenover de Inn waren we in het donker aan het klooien om de sloten rond de wielen te krijgen. Allroads zijn gegeerde doelwitten in Engeland.... Plots stopte er een buitenaardsblauwe Subaru met twee jonge kerels naast ons. "Of we geen zin hadden om onze moto vannacht in zijn garage te zetten?" Ehm, natuurlijk, welzeker, dat was heel fijn! Het was maar 200m verder, dus waarom niet? We raapten alle sloten bij elkaar, startten de moto's en reden hem achterna.
De "garage" bleek letterlijk en niets minder dan een "garage" te zijn van een garagist. Mét vitrine. Mét okkazies. De jonge kerel was de patron en hij had zijn vitrine al opengezet voor ons. We moesten gewoon binnenrijden en de moto's op de tapis plein zetten. 8-)
Image
Na een pasta en een biertje doken we alweer onze nest in.
Wàt een dàg!!!!
En morgen zondag weer eentje om de vingers bij af te likken. :w00t:

User avatar
Muug
Posts: 7407
Joined: 17 Oct 2009 13:04

Re: Zwarten Bert en Mister Muug op ontdekking in ZWUK

Post by Muug » 15 Sep 2019 17:01

In slaap geraken in The Pall Tavern bleek net iets minder gemakkelijk te gaan dan verwacht, doordat ie vlak boven de tavern/pub zelf lag. Maar met goede muziek in de oren in slaap vallen is minder erg dan met slechte muziek. :mrgreen:
De dag nadien wekte onze aaifoon ons om 9u. Een geluk dat ik dat spel ingesteld had. We maakten ons gereed, en gingen naar de uitgang om de moto's op te halen.
Zoals gezegd wilden we naar de nooduitgang weg. Maar kijk, dan staat er dit op de deur:
Image
Dus, tja, we probeerden wel, maar die deur ging niet open? :dontknow:
Image

Afin, we zijn in Engeland, dan mag Engelse humor wel eh. ;)

Toen we om 10u aan garage NRJ (http://www.nrjcars.co.uk/) arriveerden bleek een werknemer reeds aanwezig te zijn. Hij was natuurlijk verbaasd om die twee moto's te zien staan, en tegelijk ook niet. 8-) Zijn baas was zot van moto's (getuige de nieuwste Versys, in de goede kleur gelukkig) en had duidelijk het hart op de juiste plaats. Blijkbaar zat zijn verstand ook op de juiste plaats, want de uitbater was dus maar 26 jaar, nog maar een goed jaar bezig en toch had hij al zo'n mooie garage bomvol meer en minder recente okkazies, een heuse vape shop binnenin, een food truck buiten en in totaal 15 man personeel! :shock: En een snooker tafel :mrgreen: Een kerel kortom die van aanpakken wist en een zeer goed gevoel voor zaken had. We zeiden het achteraf nog tegen elkaar: ofwel heeft ie binnen vijf jaar een burnout ofwel is hij binnen pakweg tien jaar miljonair...
Tijd om te eten. We smeten onze bagage over de rug van onze 196 paarden en reden rustig het centrum in, op zoek naar een eetbaar. Dat vinden we in Pizza Pasta Mondo. Mijne heren en dames, we kunnen u dit ten zeerste aanraden!!! https://www.pizzapastamondo.co.uk/
Zittend en wachtend zagen we een gestage stroom mensen in vrijetijdskledij rustigan in dezelfde richting stappen. Wat zou er aan de hand zijn? Even het dienstertje de vraag gesteld, en het antwoord bleek supersimpel te zijn: op zondag waren de winkels open, en de mensen gingen dus gewoon rustig winkelen. Ah, was dat bij ons ook maar zo! :lipsrsealed2:
Na E.B. 4 gingen we weer de hort op, geleid door de onfeilbaar, altijd zekere, supersnelle TT. Op een gegeven moment doken we via een alweer prachtige holle weg een prachtig, wonderschoon dorpje in, net of het uit een filmset kwam, Tollard Royal was de naam.
https://en.wikipedia.org/wiki/Tollard_Royal
Een eind erbuiten hielden we halt aan de entree van Rushmore Park:
Image
Google Maps: https://goo.gl/maps/mcPFG4ZmH9zB5MXQ7
We hadden meteen in de gaten dat dit iets "serieus" was. Al was het maar om te zien hoe het gras er gekamd bij lag.
Dit bordje versterkte ons gedacht nog, dat was vast en zeker zo'n dure private school!
Image
Hier de site van die mannen. Kijkt er efkes naar, en wordt niet duizelig van de rijkdom !
https://www.sandroyd.org/
Hun tarieven staan ook online trouwens. :pillepalle:
En neen, ge kunt al die gebouwen niet zien vanaf de straat....

Zo rijdend en rollend rolden we een tijd later haast ongemerkt The New Forest binnen.
https://www.thenewforest.co.uk/
Een mooi en groot gebied waar ze voor een keer geen hagen gezet hebben. Niks van omheining eigenlijk, omdat heel the New Forest omgeven is door cattle grids. Dus eens erbinnen moet ge verdomd goed opletten want achter of in elke bocht kan een kudde paarden of koeien staan! Op één bushalte stond er zo'n kudde van wel 15 paardjes de boel vol te kakken. :mrgreen: Volgens Loetje is paardenkak véél minder vies dan hondenkak, maar als ge zo een paar vierkante meter bij elkaar ziet, juist waar de mensen de bus opstappen of verlaten, wel, dat ziet er toch wel vies uit. :laughing:
En plots, ziedaar, een bordje "National Museum, New Milton, lang hier". :whip:
Onze verstandhoudende blikken kruisten elkaar weer en hop, niet veel later stonden we voor één van de meest beroemde motormusea ter wereld: het Sammy Miller motorcycle museum: https://sammymiller.co.uk/
Na een drankje op de binnenkoer, waar de sfeer tamelijk grondig verpest werd door panfluitmuziek :puke: waagden we de sprong en wandelden het museum binnen. Eerste indruk: alles zag er letterlijk gelekt uit. Elk schroefje van elke moto blonk alsof het er vers was ingedraaid. Alle hendels en knopjes werkten, nergens een lekkende schokbreker. Wel veel bakjes onder de motorblokken, met veel of nog veel meer oliedruppels erin :mrgreen: Maar 't was wel propere goudkleurige olie! :o
Er stonden veel, erg veel prachtige bolides. Het leuke was om aan elke moto de spitsvondige technieken en oplossingen te vinden die men toentertijd bedacht had. Want stel u voor, ge zit ergens - eind 1800! - in Engeland verscholen in een schuurtje en probeert een manier te vinden om die stomme aandrijfriem onder het rijden strak te houden. Of ge wilt die kleppen deftig kunnen bedienen. Of ge wilt dat voorwiel deftig afgeveerd krijgen. En nog duizend andere dingen die beter moeten. Ge zit te zagen en te lassen, te proberen en te testen tot ge iets vindt dat werkt en betrouwbaar is. Maar 20-30km verder zat er zo nog iemand die vanalles aan 't proberen was. En 50km verder ook, en nog wat verder ook en zo heel 't land door!!! En al die gasten hebben nauwelijks weet van elkaar :shock: Want de wegen in die tijd zijn een ramp, elektriek en telefoon zijn zo goed als onbestaand, snelle communicatiemiddelen bestaan eenvoudigweg niet. Strak asfalt eigenlijk ook niet. Dus ge zit daar met honderden bij elkaar gespreid over het hele UK - elk voor zich - te zoeken naar oplossingen voor problemen die alleman tegelijk voor heeft. Vandaar dat er zoveel prachtige merken ontstaan zijn, met megaveel oplossingen voor dezelfde problemen. En dat maakt dit museum zo krachtig, ge kunt echt de diverse technieken uit dezelfde periodes met elkaar vergelijken. Knap! :sweetheart:
Bullet, ik hoop echt dat ge hier al eens geweest zijt, of anders moet ge hier zeker ne keer naar toe komen!
En de smartphone hij klikte voort:

User avatar
Muug
Posts: 7407
Joined: 17 Oct 2009 13:04

Re: Zwarten Bert en Mister Muug op ontdekking in ZWUK

Post by Muug » 15 Sep 2019 17:36

Aan de ingang worden we meteen om de oren geslagen met deze knapperd:
Image

Image

Image

En dit, mijne heren en dames, is een met een hamertje in vorm geklopte benzinetank. R E S P E C T !
Image

Image

Iets dat ik nog nooit van me leven gezien heb: een vijf-cylinder in stervorm, zoals bij propellorvliegtuigen!
Image

Image

De andere zijde ervan, getrokken in de grote spiegel erachter:
Image


Ook dit was bloedmooi. Het chassis, de achterbrug, de voorvork, alles was opgetrokken uit aluminium en vakkundig aan elkaar gelast. Dat was uniek in die tijd!!! Om het nog zotter te maken waren alle lasnaden geschuurd en gepolierd alsof ze gechromeerd waren. Alweer R E S P E C T !
Image

Waar de één met een hamertje een tank maakte van een plat stuk aluminium, ging een ander totaal anders te werk.
Image

Image
Let ook vooral op de pràchtige houten knop van de versnellingspook !

Een supersnelle Excelsior:
Image

De aërodynamische helm die erbij hoort:
Image

De foto van een recordpoging:
Image

Een andere mensch gebruikte dan plaatstaal ipv buizen:
Image

Een Honda Pacific Coast avant la lettre!
Image

Image

Nu dit was een raar gemaakt beest. Eerst de uitleg:
Image

Het gaat dus over die haakse tandwieloverbrenging die ge onder 't rijden kunt verdraaien met die opwaartse pook:
Image

En dat groot rond onderdeel hier links op de foto had daar veel mee te maken:
Image

Een overzicht van de moto:
Image
Ik laat u raden, probeer het zelf eens uit te vlooien waar dat allemaal voor diende.

Ondertussen passeren we weer en totaal ander ding, iets waar Honda ooit zijn DN-01 op geïnspireerd heeft. Denk ik. Ik kreeg het zelfs niet eens deftig op de smartphone...
Image

Dit dus:
Image

Zicht op het voorwiel met spatbord en stuursysteem:
Image

Stuur, voorspatbord, treeplanken...
Image

Ander zicht van het monstrueuze voorspatbord:
Image

Image

Wat technische uitleg:
Image

Ondertussen zijn we al ferm "suf" gekeken. Hier moet ge eigenlijk elke week langskomen, en max vijf of tien moto's in detail bekijken. Anders ontstaat er een brain meltdown....
Onze Sammy - wiens naam we minstens 300 keer vermeld zien staan - heeft tamelijk wat prijzen gewonnen.
Image

Hier dan nog een prutsmoteurke van niks, niet veel groter dan een volwassen hand.
Image

Met carburateurskes zo dun als ne vinger.
Image

Hier wat meer uitleg over dit mini-moteurke !
http://www.classic50racingclub.co.uk/fi ... 4-cyl.html

Nog een überschoon moteurke, gemonteerd op een damesmotorfiets! Jawel, ook daarvan hadden ze een afdeling!
Image
Maar zo stilaan kwam er rook uit onze oren, van de warmte en vermoeidheid..

Eén van de laatste dingen die we zagen was deze tweewiel aangedreven enduromoto. De foto toont de voorwielaandrijving:
Image

Niet te onderschatten, want die ketting moest op spanning blijven terwijl het voorwiel veerde!
Dus een ketting naar boven, dan nog een naar boven, dan één naar achter, dan naar onder naar de uitgaande as van de versnellingsbak. :shock: :shock: :shock:
Hier het bordje erbij:
Image

Dan dit: prachtig gewoon :
Image
Ge zit dus echt op uw knieën !
Image
Image
Image

Lichtjes tureluut van al die moto's, de warmte, de panfluitmuziek strompelen we na een paar uur duizelig naar buiten, op zoek naar frisse lucht. Mensen toch wat een museum! Echt, één keer in de vijf jaar zou je hier toch eens moeten komen, om telkens maar één afdeling te doen, maar dan grondig!

Nadien is het nog een hele worsteling om buiten het Nieuw Forest te geraken, want de vele honderden dagjesmensen zijn van hetzelfde gedacht! Maar de beesten hier, die hebben de status van de heilige koeien in India! :shock: Dus onstaan er files van vele kilometers gewoon omdat er ergens dwars op de weg wat vierpoters te staan dazen, met zo'n paddo-blik in de ogen...

Over South Hampton kunnen we kort zijn: de TT sneed erdoorheen gelijk een mes door hete boter. Pief poef paf en 't lag achter ons. Niet te schatten dat spel. Het was dan héél snel weer 19u, en na een korte internetsessie vielen we binnen in The Flying Bull Inn, in Rake.
https://www.theflyingbull.com/
Onze slimme foon had gezegd dat er nog één kamer met double vrij was, voor 59£. Allen daarheen!
En een geluk dat de foon slim was, want onze lieve, prachtige, enthousiaste, charmante plezante Darling Nikky vertelde me eerst dat er geen kamers meer vrij waren. Tot ik haar er op wees dat Booking.com er een ander gedacht over had. Aja, en dan bleek ze nog twéé kamers over te hebben: die double voor 59£ en nog een familiekamer voor 69£.
Ge moet niet raden welke Blackbert de tofste vond:
Image
Dus we kleden ons om, wandelen rustig naar beneden, en vragen of er nog iets te eten is.
Een kouwe douche volgde. Neen, dus.
Maar een paar mijl verder wel hoor.
We keken naar elkaars kleren en hadden zo iets van "Nee hoor, wij kruipen niet weer in die mototenue".
Maar daar toonde Nikky zich weer van haar warme kant, en we mochten bij een takeway Indiër wat food bestellen, terwijl zij zorgde voor borden en bestek. :rayof:
Dat was vaneigens belachelijk veel, maar hoewel ze veel goesting had, zag ze er toch vanaf om mee te komen eten. :laugh3:
Image

En zo kwam deze zalige zondag vol onverwachte avonturen en ontmoetingen toch ook weer aan zijn eind. Op naar de maandag!

Post Reply

Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 0 guests